2011 odznaczony Medalem "Niezłomnym w słowie" za działalność w prasie podziemnej
2009 felietony w dzienniku "Polska The Times" oraz "Przekroju"
2009 nagrodzony „Telekamerą” w kategorii „najpopularniejszy publicysta”
2008 zdobywca „Wiktora” jako „najwyżej ceniony publicysta”
2008 laureat „Impactora”
2008 zdobywca „MediaTorów” w kategorii „AuTORytet”
2008 nagrodzony tytułem „Dziennikarza Roku” w konkursie miesięcznika "Press"
2007 laureat Nagrody im. Dariusza Fikusa w kategorii "twórca w mediach"
2006 pożegnanie z "Faktami TVN”
2005 nagrodzony tytułem "Gentlemana Roku", przyznawanym przez miesięcznik "Gentleman"
2005 debata prezydencka między Lechem Kaczyńskim a Donaldem Tuskiem (prowadzenie razem z Justyną Pochanke)
2003 prowadzący "Faktów" w TVN
2002 zakończenie pracy w RMF FM
2001 rrozpoczęcie pracy w TVN24 jako prowadzący „Magazyn 24 godziny” i „Rozmowy Rymanowskiego”,
obecnie „Jeden na jeden” i „Kawy na ławę”
2001 rozstanie z telewizją "Puls"
2001 gospodarz porannej rozmowy w RMF FM
2000 praca w telewizji "Puls" jako szef i prowadzący programu informacyjnego „Wydarzenia”
2000 koniec pracy w Radiu Plus
2000 koniec pracy z TVNie
1999 nagroda dla najlepszego dziennikarza Małopolski
1998 praca w Radiu Plus, prowadzący audycji "Twarzą w twarz" oraz "W samo południe"
1997 rozstanie z radiem RMF FM
1997 rozpoczęcie pracy w telewizji "Wisła" i telewizji „TVN”
jako prowadzący „Kropki nad i” oraz „Faktów Południe”
1996 pożegnanie z Telewizją Polską
1994 telewizyjny debiut w programie „Puls dnia" w Programie Pierwszym TVP
1990 praca w Radiu RMF FM,
jako reporter, prezenter i prowadzący programy publicystyczne „Dwóch na jednego”, „Hyde Park” i „Radio Muzyka Fakty”
1990 reporter w Radiu Kraków

Współczesne media kreują gwiazdy według utartych schematów. W naturalny sposób preferują ludzi, którzy prowokują, starają się być kontrowersyjni, którzy szokują. Widza można jednak kupić też czymś innym: wiarygodnością, rzetelnością i po prostu uczciwością.

Bogdan Rymanowski